รอยสักทำหน้าที่ตกแต่งร่างกาย

ในอเมริกา ชาวอินเดียจำนวนมากสักที่ร่างกาย ใบหน้า หรือทั้งสองอย่าง เทคนิคปกติคือ 'หลุมศพ' ที่เรียบง่าย แต่ชนเผ่าแคลิฟอร์เนียบางเผ่าได้นำหมึกชั่วคราวมาใช้กับรอยขีดข่วนโดยตรง และหลายชนเผ่าในแถบอาร์กติกและอนุภูมิภาคอาร์กติก ส่วนใหญ่ของเอสกิโม / Inuits และบางเมืองในไซบีเรียตะวันออกทำรอยสักแบบพินปริก ผ่านเม็ดสีหนึ่งเส้น (มักจะเป็นเขม่า) ถูกดึงเข้าไปใต้ผิวหนัง ตัวอย่างนี้เน้นว่าการใช้ขี้เถ้าไฟในการสักสามารถสืบย้อนไปถึงแนวคิดดั้งเดิมและการนำการสักไปใช้

ในโพลินีเซียไมโครนีเซียและบางส่วนของมาเลเซียเม็ดสีถูกเจาะโดยใช้เครื่องมือในรูปแบบของคราดขนาดเล็ก ใน Moko รอยสักแบบชาวเมารีของนิวซีแลนด์มีการสร้างรอยกรีดแบบแบนในการออกแบบที่ซับซ้อนและเป็นเส้นโค้งบนใบหน้าโดยการใช้เครื่องมือกระดูกขนาดเล็กเข้ากับผิวหนังซ้ำ ๆ

ในญี่ปุ่นเข็มที่วางบนด้ามไม้ใช้สำหรับการสักลวดลายหลากสีซึ่งในหลาย ๆ กรณีจะครอบคลุมส่วนใหญ่ของร่างกาย รอยสักแบบพม่าทำด้วยเครื่องมือคล้ายจะงอยทองเหลืองโดยมีปลายกรีดและมีน้ำหนักอยู่ด้านบน บางครั้งเม็ดสีจะถูเป็นรอยมีด (เช่นในตูนิเซียและระหว่างไอนุของญี่ปุ่นและอิกโบของไนจีเรีย) หรือผิวหนังถูกทิ่มแทงด้วยหนาม (Pima Indians of Arizona และ Senoi of Malaya)

น่ายินดีที่การสักสมัยใหม่ได้ปรับหลักการและกลไกที่ทันสมัยเพื่อจำลองการเจาะแบบ 'เข้า / ออก' ดั้งเดิมของการเคลื่อนไหวของผิวหนังซึ่งถูกใช้มานานกว่าพันปีเพื่อเจาะผิวหนังและนำเม็ดสีเข้าสู่เซลล์ผิว